Ang araw ni Running Safety Pin bago ang TNF 100

At last May 22 na rin, ito ang araw na kailangan namin bumiyahe papuntang Clark para umatend ng Final Briefing sa Holiday Inn.

Ala-syete ng umaga ng ako ay magising at madalian kong inayos ang aking mga dadalhin. (hindi ko na iisa-isahin mejo nakalimutan ko na). Mag aalas-ocho na ng ako ay matapos sa aking pageempake. Nagaus ako ng sarili at sakto 8.30 ng umaga ay nakaalis na ako ng bhay papuntang Victory Liner Cubao kung san kami ay magkikita-kita. Habang ako ay nasa kasakay sa taxi ay iniissip ko kung may nkalimutan pa ako na gamit at swerte naman ng mau naiwan ako, sa sobrang pagmamadali ay naiwan ko ang race belt ko since hindi naman siya ganun kahalga eh pinabayaan ko na lang.

Sakto 9.00 am nakarating na ako ng Victory Liner Cubao. Nakita ko kaagad ang isang grupo ng mga kalalakihan at may isang lalaki dun na familiar ang mukha pero hindi ko matandaan at sa kabilang banda ay nakita ko si Denz. Lumapit ako at tinanong kung asan na sila, si Ronald ay on the way na at si Glenn ay hindi pa ngtettext ang sagot ni Denz. May milang minuto ang lumipas at dumating na rin si Ronald at sabay na inaus na ang pagbili ng ticket, pero hindi na pala kailangan bumili ng ticket sinabihan kami ng sumakay na lang ng bus at doon na lang magbayad.

Sa loob ng bus ay nagkakila-kila na kaming lahat, ang grupo ng mga lalaki na nakita ko kanina ay ang mga “Fiesta Boys” ng Bataan 102 Death March si George, Rico, Jin, Atty Red at isang kasama ni Ronald sa SMB. Habang kami ay nsa bus ay kwentuhan muna kami kung pano kami naghanda at kung ano ano ang expectation namin sa karerang aming sasalihan. Makalipas ang isang oras ay nakarating na rin kami sa Dau at doon at kailangan namin bumaba pra sumakay papunta SM Clark kung saan kami ang manananghalian. Wala sa amin ang ay alam kun papaano punta doon. Tumawid kami sumakay ng jeep at sa driver ay nagtanong kun dadaan ng papuntang SM Clark, buti na lang may isang dilag na nagmagandang loob at itinuro sa amin ang daan. Kailangan pala namin madalawang sakay papuntang SM dahil walang derechong byahe doon. Pagbaba namin ng jeep ay muli kaming ngatanong kun saan ang patunongong SM at ang sabi ng aming napagtanungan ay maari n a raw namin lakarin. Nilakad namin simula Mc Arthur Hi-Way hangang SM wala sa isang kilometro ang layo.

Pagdating sa SM ay nagpasya na kaming kumain, umorder ako ng doudble decker sa sizzling plate at ang iba ay nagkanya-kanya na rin ng order ng kanilang pagkain dun sa SM food court carbo loading na eto. Matapos kumain ang lahat, napansin ko tumayo si Atty. at pumunta sa beer station na nasa tapat ng aming lamesa hindi ko na eto pinansin at maya-maya pa ay may isang atendant ang lumapit at binigyan kami ng tig isang baso. “Binibiro lang kita Atty” ang sabi ni Ronald, isang barel ng Pale pilsen ang inorder ni Atty na nagustuhan naman ni Rico. Sinimulan na ang liquid carbo loading, matapos ko maubos ang isang baso ay nagyaya sila George na mamili sa supermarket ng iba pang mga kakailanganin pra sa karera habang sila ay nagiinuman sumama na ako pra makatakas na rin sa liquid carbo loading.

Matapos ang pamimili namin ay bumalik na kami sa mga tumador at sa puntong iyon ay tapos na nila ang isang barel at maya maya pa ay nagpasya na kaming pumunta sa aming official hotel ang Eagles Inn.


Sa terminal ng mga jeep ay nagtanong kami kung saan ang mga byahe ng jeep na dadaan sa Eagles Inn, tinuro sa amin ang susunod na jeep. Ang init sa loob ng jeep at masikip kung pupunuin pa ng ibang pasahero sinabihan ko na lang sila na arkilahin na lang ang jeep para maging komportable na rin kami. Pumayag naman ang driver pero may ilang pang pasahero ang pinasakay nila kabilang na ang dilag na nasa unahan katabi ng driver. Matapos singilin ni manong driver ang ibang pasahero ay umalis na kami sa terminal at kami ay hinatid na rin sa aming official hotel.

Pagkarating namin sa hotel ay inaus na kaagad namin ang aming accomodation at kung anong package ang amin kukunin. Napili namin ang un may breakfast syempre para hindi na namin problemahin ang agahan kinabukasan. Sinabihan kami na icoordinate namin ang agahan sa canteen nila pero bago namin ginawa yun ay nilagay muna namin ang dadalang gamit sa aming mga kwarto. Sa canteen ay namili na kami ng aming agahan napansin ko ang isang dilag na naksabay namin sa jeep ay doon pla nagtatrabaho, “Ate hindi mo sinabi na dito ka nagtatrabaho sana nilibre ka na namin sa jeep” pabiro naming sinabi kay ate. Matapos ang pambobola ni George at Ronald kay ate ay bumalik na kami sa aming kwarto para ayusin na ang aming mga gamit pra bukas.

Kasama ko sa kwarto sila Denz, Rico, Isko at Glenn na sa mga oras na iyon ay bumibyahe pa lamang. Habang kami ay nag aayos ng gamit ay mejo nagkwentuhan kaming 3 ni Rico at Denz, si Rico pla ay nameet ko na dati at hindi ko lang maalala na pinakilala siya ng isang kaibigan ng makasalubong namin sa ROX at kilala nya rin ang ilang pang mga kaibigan ko sa pagakyat ang liit talaga ng mundo. Ilang sandali pa ay natpos na rin ang pagaaus ng aming mga gamit at pansamantala kami ay umidlip muna dahil sa kailangan namin ng lakas para aming karera. Mag aalas singko ng dumating si Isko at konting chika chika muna bago siya ay mag-ayus rin ng gamit. Habang wala ako magawa niyaya ko si Denz na puntahan ang Holiday Inn pra silipin lang at bumalik rin agad, ang sabi kasi sa amin ang malapit lang ito. Limang minuto na kaming nglalakad ay wala pa kaming matanaw na Holiday Inn. Ala sais pasado na kami nakarating ng Holiday Inn at sa puntong iyon ay wala na kaming balak bumalik pa ng aming official hotel dahil sa layo.

Sa Molave Function room ng Holiday Inn gaganapin ang final briefing habang kami ay naghihintay sa mga naiwan naming kagrupo ay inukupa na namin ang isang lamesa. May nakahain na isang tig isa isang tinapay at mantikilya.


Isang lalaki ang lumapit sa pwesto namin na kakilala ni Denz isa rin pla syang taga Takbo.ph Infinity anf handle nya at Cris sa totoong buhay. Si Cris ay isa ring kaibigan ng isa ko pang kaibigan (ang liit talaga ng mundo) nakisalo na rin sya sa aming lamesa at maya-maya pa ay dumating na rin ang iba pa namin kagrupo at inihain na rin sa amin ang hapunan na isang hita ng manok, macaroni pasta, at gulay na may mantikilya hehehe habang kami ay kumakain ay sinimulan na ang briefing at parang inulit lang ang nangyari sa ROX nung unang briefing. Habang nsa kaligtnaan ng diskusyunan ay dumating na si Glenn dumerecho na sya ng Holiday Inn. Ilang mga katanungan at kasagutan pa ay natapos na rin at kinailangan na rin namin bumalik sa aming official hotel pero bago ang lahat ay isang matindi tinding photo ops muna.

Kami ay lumabas na ng holiday Inn (Isko, Denz, Glenn). Bago kami lumabas ay may dalawang tao kami nkasabay bumaba ng hagdan at nagsabing “ang mahal sa Holiday Inn” sa nais namin makatulong ay sinabihan namin na dun sa amin official hotel ay mura lang. Habang naglalakad ay hinintuan kami ng isang sasakyan at tinanong kami kung pano pumunta sa hotel na sinasabi namin kanina (sila pla un nkasabay namin sa hagdan) itinuro namin ang dereksyon pero kahit kami ay nalito kaya ang sabi nila sumabay na lang kau.

Pagbalik namin sa official hotel ay naligo na kami pra paggising bukas ay dere-derecho na. Inaus muli ang mga gagamitin pra kinabukasan at konting kwentuhan. Si Glenn ay kinailangan pang bumalik sa SM pra kunin ang ibang gamit nya na iniwan sa bagagge counter. Sa sobrang dami ng dala nya ay iniwan nya muna ang iba doon at balikan na lang. Suot ang mga damit na gagamitin pra kinabukasan at matapos ang paglalagay ng duct tape sa paa at matapos iready ang lahat ng gagamitin pra sa karera isa isa na kaming tumahimik at natulog.

salamat sa mga litrato denz…

7 Responses to “Ang araw ni Running Safety Pin bago ang TNF 100”

  1. UltraPAT!!! congrats! Sarap ng food ah! (tamad ako magbasa) LOL

  2. nice pat.. galing galing..

  3. Ginoong. Pardible, ako’y natuwa sa iyong salaysay.. meron pa bang sunod na kabanata tungkol sa iyong karera?

  4. vvinceth Says:

    @chery/rodel maraming salamat….

    @rachel mangyaring ako ay sobrang abala sa akin mga trabaho at ilan pang bagay sa buhay buhay… hayaan mo at pipilitin kung tapusin ang aking salaysay ng aking karera…

  5. Pat, bitin….gusto ko yung run mismo…hintay ko yun.

    Pansin ko ng LCLP pala kayo. Nice🙂

  6. mabuhay ka pat! isa kang nakapahusay na mananakbo! saludo kami sa ipinakita mong tatag! ikaw ang aming idolo! aw!

  7. Astig ka bro!! idol!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: